صبر و حوصله
تحقیقات من
نوشتۀ: مسعود کرشی
قسمت هفتم: صبر و حوصله
انجام کارهای تحقیقاتی آدمی را صبور می کند. دانشمندان و محققان نامی و مشهور در طول تاریخ صرفاً آدم های باهوش و نابغه نبوده اند، البته نمی توان منکر کارسازی هوش و خلاقیت در بسیاری از این افراد در کارهای علمی شان شد، اما این تمام داستان نیست.
حکیم ابوالقاسم فردوسی چنین زیبا در مقام صبر در تدوین شاهنامه سروده است:
بسی رنج برده ام در این سال سی عجم زنده کرده ام بدین پارسی
اگر زندگینامه بسیاری از دانشمندان ایرانی و خارجی را مرور کنیم بی گمان عنصر صبر در تمامی آنها مشترک است.
کارهای فاخر ابن سینا، رازی، خوارزمی، و ... تا محققان و پدید آورندگان اثرات عظیم و شگرف معاصر حکایت از سخت کوشی و تحمل در برابر ناملایمات دارد.
علامه دهخدا با سی سال تلاش جانفرسا و ثبت بیش از 2 میلیون فیش کارت، بزرگترین لغتنامه فارسی را به همه ایران دوستان هدیه کرد.
جیمز جادویک (فیزیکدان) شرایط سخت و جدی در مورد آزمایشها اعمال می کرد و آن ها را حتی تا چند صد دفعه تکرار می کرد تا اینکه در سال 1932، پس از 12 سال آزمایش «نوترون» را کشف کرد.
مشاهدات دقیق نجومی و ثبت آنها توسط «تیکو براهه» منجم و فیزیک دان هلندی در طول 30 سال از عمر او باعث کشف قوانین حرکت اجرام آسمانی توسط «کپلر» شد.
آزمایشات و مشاهدات توام با حوصله روانشناسانی چون پیاژه، اسکینر، فروبل و ... باعث گشایش دریچه ای از وجود آدمی برای تمامی بشریت شد. خلاصه اینکه تاریخ از این نمونه ها بیشمار دارد چون شما نیز می توانید یکی از دانشمندان بزرگ باشید اگر صبر و حوصله کافی در کارتان داشته باشید.
کسانی که تحقیقات علمی می کنند متوجه می شوند که برای یافتن یک منحنی ساده در کتاب یا تدوین و ابراز یک نظریه چقدر صبر و حوصله لازم است. تحقیقات با مسائل پیچیده و دشوار خود باعث می شود که محققان نگاه واقع بینانه ای داشته باشند و کار صبورانه و توام با حوصله را یاد بگیرند و بفهمند که در عمل، کار دشوار و انجام تحقیقات پیچیده و دشوار چه قدر لذت بخش است.
اوست و دیگر هیچ